In mijn nieuwe leven als parttime zelfstandig ondernemer heb ik opeens veel meer ruimte om me in te bewegen. Er is letterlijk meer eigen tijd om in te delen. En dat is wennen. Leuk wennen! Het brengt weer nieuwe uitdagingen met zich mee. Zo had ik bijvoorbeeld, terwijl ik dit schrijf, eigenlijk andere plannen. En dat komt vaker voor de laatste tijd. Dat ik afwijk van de structuur die ik probeer aan te brengen op “ vrije” werkdagen. En ik vind het een steeds leuker spel.
Ik leer om heel goed te voelen wat mijn behoefte is per dag en wat de energie die ik heb van me vraagt. Zo vraagt het schrijven van een tekst om een heel andere aandacht dan het bijvoorbeeld lezen van een online cursus of het maken van een maand planning. De energie van uitdragen is een totaal andere energie dan informatie tot je nemen.
Ik heb in het verleden gemerkt dat wanneer ik mezelf niet toesta om op de stroom mee te deinen dat het me direct spanning oplevert. Stemmetjes in mijn hoofd die me een ochtend lang achtervolgen dat ik toch eigenlijk dit of dat had moeten (!) doen. Eigenlijk loop ik dan voortdurend rond met een innerlijk gevoel tekort te schieten of achter te lopen.
Er gebeurt iets heel anders wanneer ik me realiseer dat het hebben en maken van een structuur en vaste kaders goed is (anders kwam er zeer waarschijnlijk heel weinig van de grond), maar dat ze niet leidend moeten worden. Dan schiet ik in de kramp. Het bevalt me stukken beter mezelf de vrijheid te geven om mee te gaan met de natuurlijke impulsen die er zijn. Het heeft ook geen zin om met een energie van inspiratie en creativiteit mijn administratie te gaan doen. Ik voel dan na 10 minuten al dat het niet loopt, ik word moe, maak fouten en beleef er vooral geen plezier aan! Volgen van wat er op het moment is, is het meest effectief en vooral het meest bevredigend om te doen. En dan gaat het ook opeens moeiteloos…. en dat is ook een natuurlijke logica, omdat het klopt bij wie je op dat moment bent. Je leeft je energie, het stroomt!
En dit kan dus ook betekenen dat ik mezelf toesta om midden op de dag even te gaan liggen als mijn lichaam aangeeft behoefte te hebben aan rust of slaap. Dan kan ik nog zo gepland hebben om een nieuwsbrief te schrijven maar daar komt toch niets van terecht als ik niet eerst de energie en helderheid heb om me te concentreren.
Ik prijs me gelukkig dat ik in de positie ben om deze ruimte direct te kunnen nemen. Maar ook binnen vaste kaders van je vaste baan, afspraken, de kinderen enz. gaat deze natuurlijke wet op. Binnen alle ‘ moetens’ , die we onszelf opleggen in ons hoofd, is er in wezen enorm veel ruimte. Veel meer dan we onszelf toestaan en voor mogelijk houden. Al is het maar dat we altijd keuzes hebben! We zijn vrij. Veel vrijer dan je misschien denkt.
Het kan interessant zijn eens na te gaan welke beperkende overtuigingen wellicht samenhangen met alle dingen waarvan jij vindt dat ze ‘ moeten’. Bekijk alleen al eens alle dingen waarvan je vindt ‘ dat ze nu eenmaal zo horen’. Van wie? Van wie werkelijk? En waarom? Welke angst zit er achter als je het anders zou doen, als je je eigen keuze zou maken?
Ik wens je veel speelruimte, en het vinden van jouw flow, en als de golf komt…. dan moet je surfen!