Iedere keer wanneer ik mezelf de volledige toestemming geef te ervaren wat er op dit moment te ervaren is, opent een poort naar vrijheid en rust. Het is een blijk van zelfliefde en overgave wanneer ik niets van mezelf verlang of eis en alleen maar luister. Ontvankelijk voor dat wat mijn hart te zeggen heeft. Dat is niet iets wat ik kan doen. Ik mag laten, en mezelf deze permissie geven. Soms heeft mijn hart het alleen maar even nodig om bang te mogen zijn, of verdrietig, moe, het even niet te weten. Heel vaak ik hoor ik het de afgelopen tijd vragen om uit te mogen rusten. Als ik werkelijk kan luisteren dan ontroert me dat. Wat heb ik hard gewerkt en zelfs gevochten, jarenlang. Wat heb ik me staande gehouden en veel van mijn sensitieve aard geeist. Niet expres, ik was gewoon nog niet helemaal bewust van diep ingesleten patronen.
Ik kan compassie voelen en mezelf nu (misschien wel eindelijk!) de toestemming geven om te mogen rusten in wie ik werkelijk ben. In het klein doe ik dit iedere keer wanneer ik mezelf 100 % (niet 99!) toestemming geef om te voelen wat ik voel. Ieder ongemak lost op of transformeert wanneer ik het onder ogen zie en het de ruimte geef om te mogen bewegen. Zo kan spanning in een paar seconden transformeren in ontspanning door me te openen voor het gevoel van spanning. Voor een keer niets te hoeven vinden van het gevoel, het niet te hoeven fixen, het gewoon te ervaren, zelfs en het liefst voorbij het label en het woord ‘ spanning’ , wat al direct een hele asociatie stroom aan gedachten op gang kan brengen. Het is voldoende het binnen te laten in mijn hart en er dan zo lang als het nodig is bij te blijven. Op een dieper niveau zeg je iedere keer wanneer je een sensatie van ongemak of welke emotie dan ook toelaat ‘ ik hou van je’ tegen jezelf, omdat je je jezelf onvoorwaardelijk laat zijn.
Je hoofd zal hier direct op reageren. Kun je nieuwsgierig zijn naar wat het denken hier van vindt? Kun je glimlachen naar je hoofd die het als hobby heeft zich druk te maken en te oordelen? Als je niet kiest welke gedachten je voor waar aanneemt en welke niet, zul je nooit vrij zijn en zullen er altijd! voorwaarden zijn voordat je je kunt ontspannen, voordat je kunt doen wat je werkelijk wilt. Het gaat erom vrij te zijn in dit moment en niet vrij te komen van iets of iemand of van een gevoel. Wat zou er gebeuren als je je ervaring van nu eens toelaat in plaats van bestrijd. Gewoon door het helemaal te voelen en in je hart binnen te laten. Je kunt je inademing hier voor gebruiken als je een ‘ tool’ nodig hebt.
Laat voor een moment al je vragen, het zoeken naar antwoorden, je problemen eens los en adem in wat er in jezelf te voelen is. Hoe is je energie niveau? Hoe gaat het met je? Hoe voelt je dierbare lichaam en je ademhaling?
Maak ruimte en geef bestaansrecht aan jezelf. Echt , dat mag! Dat hoef je niet te verdienen, daar hoef je niet eerst iets voor te doen. Je hart fluistert je toe dat je mag ZIJN. Dat jij er mag zijn. Misschien dat je dan voor het eerst wel de Liefde en de rust voelt waar je altijd zo naar verlangt. Welkom in het nu. Welkom thuis in je hart. Daar begint de reis naar buiten.