In de beoefening van mindfulness ontwikkelen we (levens) kwaliteiten, die samen ook wel de basishouding van mindfulness worden genoemd. Ze zijn allemaal met elkaar verbonden, het één gaat niet zonder het ander, en toch kun je je aandacht specifiek een tijdje richten op één thema. Je zult vanzelf merken dat er in je leven precies datgene naar voren komt wat voor jou belangrijk is. (En dat hoeft niet altijd leuk te zijn!) Het leven spiegelt ons wat dat betreft perfect wat er nog niet helemaal vrij is in ons. De afgelopen tijd kwam bij mij de kwaliteit van niet hoeven streven met regelmaat voorbij. En daarmee ook de andere kant van de medaille; het streven zelf.
Streven gaat nooit over het hier en nu. Als je aan het streven bent wil je iets bereiken, je wilt presteren, je bent je best aan het doen, hard aan het werk, je spant je in. En je aandacht wordt volledig in beslag genomen door een scène in de toekomst die beter lijkt dan het huidige moment. Misschien ben je je er niet altijd bewust van, maar eigenlijk zeg je met elk streven tegen jezelf dat je nu nog niet oké bent. Dat de omstandigheden in je leven niet oké zijn. Het kan namelijk béter. Jij kan béter. En dus ga je nog harder werken. Je lichaam verkrampt, je geest vernauwd zich en ontspanning is ver te zoeken. Het is een automatisch patroon wat velen kennen en wat zich niet zo makkelijk laat stopzetten. Het impliceert namelijk dat we houvast zullen moeten gaan loslaten. En als er iets is waar ons ego, onze persoonlijkheid, bang voor is, is dat om de controle kwijt te raken. Het ego houdt zich doorgaans, zo niet continu, bezig met bepalen wie, wat, hoe en wanneer. En daar spant het zich tot het uiterste voor in. Het loslaten van controle is eigenlijk een soort van doodgaan van je ‘persoontje’. Want wat dan? Wat gebeurt er als we stoppen met rennen en plannen. Dan stort de hele boel toch in elkaar? En wie ben je dan nog? En dus rennen we met ze allen onbewust en veelal slapend in onze automatismen door. Alsof het leven een race is die we moeten winnen en controleren.
Mindfulness gaat over stoppen. Stoppen en kijken. En iedere keer dat je besluit om even te stoppen en aandacht te geven stap je uit de maalstroom van het streven. In plaats van naar het volgende moment te haasten geef je aandacht aan daar waar je nu bent. Aan dat wat je ziet, ruikt, hoort. Kun je de adem voelen? Welke gevoelens bewegen er? Welke gedachten komen er voorbij? Met het maken van deze keuze stap je in vrijheid. En is je keuze voor een volgende stap bewuster en zonder kramp. Je wordt weer aanraakbaar voor het leven wat zich altijd alleen maar Nu afspeelt. Onze geest brengt zoveel tijd door in de illusie van tijd. Een toekomst die niet eens bestaat.
Ik wens je toe uit te mogen rusten. Dit moment voor de volle 100% toe te laten, hoe het zich ook aandient. Onder ogen te zien hoe hard je aan het rennen was en dan aan te komen daar waar je werkelijk thuis bent. Bij jezelf. Altijd hier en Nu.