Er komt iets in beweging in deze tijd van herbezinnen en veel zelfreflectie. Het is een gevoel in mijn onderbuik, het bruist en het borrelt, het wil vooruit! Het is een 100 % keuze, een geen compromissen meer, een mezelf met volle teugen in het leven willen gooien. Het niet meer voor minder doen. Een volledig commitment aan op de eerste plaats mijn eigen hart.
In alles komt het terug, dat verlangen naar een volledig opengooien en ontplooien van mezelf. Zo veel jaren heb ik gekend van leven met een gevoelsmatige rem erop. Een behoedzaamheid, een voorzichtigheid, een aftasten eerder dan een volledig deelname. Oude patronen van aanpassing en vriendelijkheid, bescheidenheid, twijfel aan mijn eigen kunnen en talenten. Noem het een net-niet syndroom, wat via alle kanten aan me werd gespiegeld. Ik geloofde ergens diep van binnen gewoon niet in mijn eigen kunnen, vond dat ik moest volhouden, moest aankunnen. Dat het ook moeiteloos zou kunnen gaan dat was gewoon niet in mijn aandacht…
Ik voel dat daar nu definitief een einde aan is gekomen. Het past me niet meer. Het leven vraagt me om een 100 % commitment, een toetreden, het aangaan in een vorm die me volledig past en niet half. Al langer is daar het gevoel niet meer ontrouw te kunnen zijn aan mezelf en dat is zo heerlijk om eigen te maken. Ik kan het simpelweg niet meer. Mijn lichaam en systeem geven direct signalen van afkeer wanneer iets niet klopt met mijn energie. Ik kan letterlijk misselijk worden nu van geploeter.
Hier de tijd voor nemen, het zoeken naar deze afstemming was en is nodig en ik voel dat het nu zijn vruchten begint af te werpen. Het kost tijd en geduld en rust om in afstemming te komen met je ware zelf. En deze laat zich nu in alle helderheid aan me voelen . En het allerleukste is dat ik nog niet precies weer waarheen het gaat! Het is de beweging zelf. Het gevoel te willen gaan. Het vuur. De passie voor het leven. Het is de compassie voor mezelf en het eren van mijn kwaliteiten en wensen. Ook mezelf wil ik niet half aanbieden aan het leven, aan mijn ‘clienten’ , ik wil er helemaal bij zijn, met mijn hele hart en ziel. Zodat het helemaal klopt. In een vorm die klopt, die dient.
Het is waar ik de kracht van mindfulness zo in voel. Het werkelijk aankijken van mezelf en het moment. Wat is waar? Wat is de realiteit? En past deze nog? Wat is mijn waarheid? Het los durven laten van oude patronen die beperken, die angst voeden en die je klein houden. Die je verhinderen om werkelijk het leven door je heen te laten stromen.
Ik voel dat ik wil kiezen en kies nu voor de volle teugen, voor de overvloed, voor de ruimte en de ongelofelijke vrijheid die in ieder moment aanwezig is. Als we het maar willen zien! Alles is mogelijk. We kunnen alles creëren wat we willen.
De rustpauze in mezelf van dit afgelopen half jaar (en het mag nog voortduren) heeft de ruimte gegeven om weer te kunnen voelen dat het vuur in me brand om het avontuur van de toekomst volledig aan te gaan. En dat begint met een keuze die ik nu maak. En dat is genieten, dat is voelen van levensenergie in mijn lichaam, dat is creativiteit, dat is de zin in het leven op mijn manier. Hoe het voor mij goed voelt. In welke vorm? Dat gaat nog komen…. dat mag nog groeien, rijpen, voeding krijgen. Het begint met mijn JA. En ik voel het in mijn buik. Yes and more please!