“ Je eigen ritme eerbiedigen is weer in harmonie met het Zelf komen’

Deze zomertijd is voor mij een terugveren in rust en stilte. Het komt voort uit een intuïtief verlangen naar afstemming en balans. Afstemmen op mijn innerlijke ritme en luisteren naar hoeveel tijd dit proces van nature nodig heeft. Ik heb gemerkt dat mijn hart mijn hoofd de afgelopen maanden niet kon bijhouden en het veel meer ruimte nodig had dan dat ik mezelf gaf. Niet expres natuurlijk, maar ik werd gedreven door een energie gericht op focus, vormgeven en hard werken. Daar is niets mis mee, en dat hebben we nodig in dit leven, maar het schiet zijn doel voorbij wanneer ik me niet eerst afstem op mijn meer ontvangende, vrouwelijke kant die in staat is om te voelen wat er nodig is. Wat ik nodig heb. En dit deel wil gezien worden en is de eerste stap in zelf-expressie. Het heeft ruimte nodig, veel ruimte. Ruimte die ik mezelf jarenlang heb ontzegd door op wilskracht te werken en te leven. Maar die kracht die put zichzelf uit wanneer deze geen zachte bodem heeft om bij te kunnen komen. Wanneer het niet meer is afgestemd op het hart.
Ik voel een diepe behoefte om mezelf ‘ leeg’ en ruim te maken. Dit is wat het leven en mijn passie van me vraagt. Het is waar mindfulness en compassie in de kern over gaan. Het is wat ik te bieden heb…. en daar mag ik niet aan voorbij gaan. Alles roept me innerlijk terug als ik dreig in streven te vervallen en niet meer naar mijn intuitie en sensitiviteit luister.
Het is een tijd van op nog dieper niveau kijken naar en reflecteren op patronen die me nog belemmeren mijn Licht volledig te kunnen laten schijnen. Het afpellen van lagen van strengheid en hardheid naar mezelf, om mijn gevoeligheid, openheid en het vermogen om af te stemmen als gave de wereld in te brengen. En ik voel hoe nodig het is om hier niet aan voorbij te gaan. Ik voel hoe hier in wezen mijn zielsmissie ligt. En natuurlijk wil dat eerst worden geëerd en geleefd!
Dit betekent mezelf rust gunnen en geven om dit proces door te gaan. In de praktijk betekent dit tijd maken voor heel alledaagse dingen. Er veelal gewoon Zijn. Nog geen tijd voor een reis naar buiten. Mijn reis gaat naar binnen deze zomer. Een reis langs thema’s als zelfliefde, verbinding, gelijkwaardigheid, grenzen, leiding nemen, loslaten en nog zo veel meer.
Ik voel een diepe dankbaarheid en Liefde voor die mensen die op mijn pad verschijnen waarmee ik dit kan delen. Prachtige spiegels, die me hierin steun bieden en stimuleren. Het is zo belangrijk ook hier ruimte en tijd voor te maken. I am blessed!