Time to smile!

Is het je wel eens opgevallen dat wanneer de zon schijnt de mensen op straat veel meer lachen? Ik verwonder me er zelf wel eens over, zeker als ik in een drukke menigte loop waar mensen ook nog haast hebben hoe weinig er naar elkaar gelachen wordt op straat.
Zo zonde! Het kleine gebaar van jouw glimlach kan een groot cadeau zijn voor een ander. Je weet vast hoe het voelt als een onbekende jou met een glimlach begroet. De zon breekt heel even door toch? Ook als het regent, of misschien wel juist dan!
Let ook maar eens op wat er gebeurd als je in je meditatie een lichte glimlach om je lippen brengt. Je ogen worden zachter, je wangen ontspannen zich en zonder dat je het bewust merkt ontspannen er nog veel meer spiertjes in je gezicht. Gevoelens van weerstand kunnen makkelijker smelten. Je neemt letterlijk een houding van mildheid en liefdevolle vriendelijkheid aan.
Hoe mooi is het om dit vaker de wereld in te sturen. Gewoon, om een verschil te maken!
Volgende week zondag 30 april ben ik jarig, en ik vind het een mooie traditie om een nieuw “mindfulness project” te vieren.
Vorig jaar ontving ik jullie prachtige foto’s in het project ‘Mensen om van te houden’  Dit jaar zou het een groot cadeau zijn als je mee wilt doen aan het project Time to smile! : )
Wat houdt dat in? Het is heel makkelijk:
Ik nodig je uit om een dag lang (en een week mag ook ; ) je glimlach te sturen aan zo veel mogelijk mensen die je tegenkomt.
Bekenden maar zeker ook onbekenden! Laat je niet ontmoedigen als jouw lach niet wordt beantwoord…. voel dan de vreugde van géven. Als je nog een stapje verder wilt gaan kun je er vanuit je hart de wens aan toevoegen dat het de ander goed mag gaan. Dat hij of zij gelukkig mag zijn. Zie maar of dat je past. Je glimlach is meer dan voldoende.
Dit zou een heel mooi verjaardagscadeau aan mij zijn! De uitnodiging is om je ervaring achteraf te delen in een reactie op deze blog. Zo kan iedereen die meedoet of komt lezen weer met jou mee genieten.
En foto’s van jullie lach zijn ook meer dan welkom. Mail ze naar me toe, dan plak ik ze op de site (en dat kan prima anoniem!)

EEN HART DAT KAN GEVEN
IS EEN HART DAT VERTROUWT
IN DE OVERVLOED VAN HET LEVEN
EN IN DE VERBONDENHEID

ALS IK GEEF AAN JOU,
GEEF IK OOK AAN MEZELF.
JOUW VREUGDE VAN ONTVANGEN
IS MIJN VREUGDE VAN GEVEN.

Even een belangrijke praktische noot, geheel off-topic: voor diegenen die mijn blog volgen en een email ontvangen. Graag je reactie achterlaten via de homepage van de site. Op de een of andere manier komen reacties via de mail van WP niet goed op de website terecht. Via de website zelf moet dit goed gaan!

Liefs Roos

2 Comments

  1. Inez de Graaff

    Lieve Roos, een mooie uitnodiging om een dag lang mijn glimlach te schenken aan mensen die ik tegenkom. Maandag vroeg ben ik begonnen in de stadsbus. Ik was in het gezelschap van onze kleinzoon Thijn van 6 jaar oud. Thijn stapte voor mij de volbezette bus in, lachte tegen de chauffeur en zei enthousiast: ‘Ik ga met opa en oma naar de dierentuin!’ Wat fijn, zei de chauffeur, ik wou dat ik met jullie mee kon gaan! We zochten achter in de bus een plaatsje en alle mensen lachten naar Thijn. In de trein vroeg de conductrice aan Thijn: Ga je gezellig een dagje uit met opa en oma? Ja, antwoordde Thijn, ik ga naar Burgers Zoo, Zoo betekent dierentuin en daar zijn pinguïns! Doe je de groeten aan de pinguïns van mij?, reageerde de aardige vrouw. Alle mensen in de coupé keken geamuseerd naar dat vrolijke jochie. En ook de chauffeur van de Trolleybus in Arnhem vroeg aan Thijn de groeten te doen aan de pinguïns. En echt, de hele dag gaf Thijn zijn lach en vrolijke woorden aan mensen, klein en groot. Een gewone maandag, het was bewolkt en er stond een koude wind, werd voor ons een feestdag met Thijn. Zo simpel kan het zijn, dat mannetje is een voorbeeld voor mij. De glimlach is niet van mijn gezicht geweest…

    1. Ah Mooi Inez! Dankjewel voor het delen en een groet aan kleine Thijn!
      Ik werd zelf na het schrijven van deze blog in het park ook al van verre begroet door een klein mensje van 3? jaar, trots tussen papa en mama in lopend en een grote stralende lach: ” Hallo!” en hierna omkijkend:” Doei!”
      Prachtig die pure openheid van kinderen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s