Verdriet

Kun je opmerken wat je eerste reactie was toen je deze titel las? Gingen er gedachten, automatische reacties door je heen? Een oordeel misschien?
Het zou niet vreemd zijn, want verdriet is een emotie die veel mensen liever niet ervaren. Een van die emoties die opkomt (soms op de meest onhandige momenten ; ) en van waar we liever weg willen, waar tegen we ons nog al eens met man en macht tegen verzetten. Er kan angst leven dat wanneer we tranen toestaan, we er door overspoeld raken en er niet meer uit zullen raken. Er zijn wellicht allerlei oude overtuigingen opgebouwd met oordelen over het tonen van verdriet (of emotie in het algemeen). Gedachten die onbewust en automatisch opkomen wanneer een brok in je keel voelbaar wordt of de tranen in je ogen springen.
In werkelijkheid geeft jouw lichaam je een signaal dat er iets mag worden losgelaten. Er mag iets gaan… Een oude gedachte die je nog hebt geloofd, een droom, een reactie misschien op een letterlijk moeten loslaten van iets of iemand om je heen. Een heel natuurlijk beweging van je natuur om weer ruimte te maken. En zo kan er iets geheeld, gereinigd worden in jou. Tranen spoelen letterlijk schoon.
Er heeft wel eens iemand tegen me gezegd dat mijn ogen zo veel meer kleur en diepte kregen in de tranen, of vlak erna. Het is waar, de “stof” wordt eraf gespoeld, je kunt weer helderder zien.
Heb je ooit de ervaring gehad dat je je na een huilbui zo opgelucht kunt voelen? Dat is precies wat er dan gebeurd; de lucht kan worden geklaard, er is iets opgeruimd waardoor er weer ruimte komt voor iets nieuws.
Een andere misvatting, die ik zelf ook lang zo heb ervaren is dat er iets bestaat als ‘oud verdriet’. Als iets wat ergens -angstaanjagend- opgeslagen zou liggen in jezelf en waar geen einde aan lijkt te komen. Verdriet is echter altijd Hier en Nu! Emoties zijn golven van energie die opkomen in het heden en als je ze toelaat en ziet voor wat ze zijn kunnen ze weer gaan. Wat wel oud kan zijn is een gedachte die je nog geloofd en die vooráf gaat aan het verdriet. Dit kunnen diep gewortelde overtuigingen zijn die je onbewust hebt opgeslagen. Het verdriet is dus eigenlijk een signaal dat die overtuiging mag gaan. Dat dit losgelaten wil worden, dat je je hiervan mag bevrijden.
Als je er voor open staat kun je eens onderzoeken als je een golf van verdriet op voelt komen welke gedachte, welk beeld hier aan vooraf is gegaan. En misschien kun je dan met heel veel mildheid naar jezelf kijken, je verzet loslaten en meegeven aan de stroom, in vertrouwen dat je hierna weer helderder kan stralen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s